Bunu okuyorsunuz:
Britanyalı Elektronik / Punk İkilisi: Otzeki | Röportaj #46

Britanyalı Elektronik / Punk İkilisi: Otzeki | Röportaj #46

Avatar
otzeki - altmuzik.com

Joel ve Mike! Öncelikle sizi tanımak istiyoruz. Müzikal yolculuğunuz nasıl gelişti? Grup olarak çalışmaya karar vermeniz de ve bunu yürütmenizde kuzen olmanız katkı sağladı mı?
 
2014’te Londra’daki yatak odalarımızdan yaptığımız Ableton döngüleri ile birlikte, müzik yapmaya, gitar çalarak şarkı yazmaya başladık. Kuzen olmak ayrı bir şey ama müzikte ve yaşamda benzer tutkular paylaşmak, birlikte bir grup kurmamız için çok önemliydi.

Önceleri Arthur Russell, Animal Collective’den ilhamları paylaşıyorduk, Berlin, Leeds ve Londra’da parti yapıyor ve Holloway Road’da yaşarken Fat White Family gibi punk eylemlerini görüyorduk. İlk EP’miz “Falling Out” u yayınlamadan önce, boş odaların ve arkadaşların önünde düzenli şovlar yapmak iki yılımızı aldı. Otzeki sesini şekillendirmemize ciddi şekilde yardımcı olan dostumuz Beni Giles ile çalışıyoruz.

Otzeki’nin orijinal üçüncü üyesi Adrian gruptan ayrıldıktan sonra – bizim için çok şey değişti – günlük işlerden elde ettiğimiz tüm birikimleri, yakın arkadaşımız Charlie Millar ile Discophorus adında bir Plak Şirketi kurmaya yatırdık ve kendi kayıtlarımızı çıkarmaya başladık. İlk birkaç EP’mizin Hollanda, Fransa ve Almanya’dan başlayarak Avrupa’da turneye çıkabilmemiz için bir geçit görevi görmesi ile sesimiz daha hızlı tempolu ve teknodan daha fazla etkilendi. İlk Albümümüz ‘Binary Childhood’ ; folk, klasik, rock, hip hop, pop ve EDM gibi karışık tarzlarda çok daha önceki şarkıların ve prodüksiyon deneylerinin bir karışımıdır.  İkinci albümümüz ‘Now is a long time’, gelecek yıl çıkacak çok daha direkt, enerjik ve dans odaklı.
 

Joel and Mike! First of all, we want to get to know you. How has your musical journey developed?
 
Did your decision to work as a group and be a cousin contributed to your running it? We started making music, jamming guitar songs along with Ableton loops we’d make from our bedrooms in London back in 2014. Being cousins is one thing but sharing similar ambitions in music and life was paramount to us developing a band together.  Early on we were sharing inspirations from Arthur Russell, Animal Collective, partying in Berlin, Leeds and London, and seeing punk acts like Fat White Family whilst living on Holloway Road. It took us two years of playing regular shows in front of empty rooms and friends before we released our first EP ‘Falling Out’. Working with our pal Beni Giles, who seriously helped us to shape the Otzeki sound. After Adrian the original third member of Otzeki left the band – a lot changed for us – we put all of our savings from day-jobs into setting up a Record Label called Discophorus with our good friend Charlie Millar; and started putting out our own records. With our first few EP’s acting as a gateway for us being able to tour in Europe, starting in the Netherlands, France and Germany – our sound’s become faster paced and more influenced by techno. Our first Album ‘Binary Childhood’, is a mixture of much earlier songs and production experiments in a mishmash of styles – folk, classical, rock, hip hop, pop and IDM.. but since being booked to play so many dance festivals since those days, our second album ‘Now is a long time’, due next year is way more direct, energetic and dance focused.

 

 

Otzeki ismine nasıl karar verdiniz ? Bu ismin bir hikayesi var mı?
 
Sadece harflerin görünüşünü ve kulağa nasıl geldiğini beğendik. Joel ve ben onu birbirinden farklı telaffuz ediyoruz! Bazı büyük Türk restoranlarının (Akram ve Pivaz) bulunduğu Londra’daki Homerton’da yaşadığım için, isimlerde z ve k’leri görme konusunda bir zevk geliştirdim. Bir akşam Joel ve ben ve eski grup üyesi Adrian, Holloway Road yakınlarındaki bir bara gittik ve bir ismimiz olana kadar ayrılamayacağımızı söyledim. Rafta kırmızı bir kitap fark ettim ve rastgele bir sayfada açtım, sayfa Rus komünist hükümeti tarafından dağıtılmış olan “Ostrenski” adındaki otarşik bir komün hakkındaydı. Hikayenin ironisiyle ilgili bir şeyler beni güldürdü, bu yüzden harfleri lezzetli bir Türk sargısıyla karıştırdıktan sonra Otzeki bir şekilde ortaya çıktı!
 

How did you decide on the name Otzeki? Does this name have a story?
 
We just liked the way the letters looked and how it sounded. Even to this day Joel and I pronounce it differently from each other! Having lived in Homerton in London, where there are some great Turkish restaurants, (Akram and Pivaz), I developed a taste for seeing z’s and k’s in names. One evening, Joel and I, and ex band member Adrian went to a pub near Holloway Road; and I said we couldn’t leave until we had a name. I noticed a red book up on the shelf and opened it on a random page.. the page was about an autarkic commune called ‘Ostrenski’, which had been disbanded by the Russian communist government. Something about the irony of the story made me laugh so after remixing the letters with a tasty Turkish wrap Otzeki somehow emerged!

 
Şarkılarınız bizlere bazen geleneksel bazen de fütüristik yollardan deneysel bir yolculuğa çıkarıyor.Müziğinizin geldiği noktada geçmişten bugüne ilham aldığınız sanatçı/grup var mı? Varsa kimler?
 
İkimiz de geniş bir etki yelpazesine sahibiz, Ancak Joel’in şarkı yazımla harmanlanmış yeraltı dans müziğine odaklanması, birlikte nasıl müzik yaptığımızın temelini oluşturdu. Daha önce hiç görmediğimiz veya çalmadığımız enstrümanlara bakarak plak dükkanlarına ve müzik mağazalarına girip çıktığımızdan, çaldığımız her ülke sesimizi etkiledi. Los Angeles’ta çalarken geleneksel Türk Halk şarkılarının bir kaydını satın aldım ve bir yıl kadar sonra İstanbul’da çalmak için rezervasyon yaptırıldık. İstanbul’dayken, duaların okunmasını duymak, müzik dükkanlarına gidip saz çalmak beni gerçekten çok etkiledi – Sweet’te gittiğim tuhaf gitar sesini etkiledi. Otzeki için ana ilham, çatıştığımız ve bir araya geldiğimiz iki ayrı kimliğimizin kaynaşmasından geliyor. Son zamanlarda daha çok cesur endüstriyel seslerden, film müziklerinden, klasik bestecilerden ve dini koro müziğinden ilham aldım,  Joel ise daha çok mükemmel sondaj davulu yaratmaya odaklandı.

 

Your songs take us on an experimental journey, sometimes in traditional and sometimes futuristic ways. Is there any artist / band that you inspired from past to present at the point where your music came from? If yes, who?
 
We both have a wide range of influences but Joel’s focus on underground dance music fused with my songwriting has been a mainstay in how we make music together. Each country we’ve played in has influenced our sound, as we’d drift in and out of record shops and music stores checking out instruments we’d never seen or played before. When we were playing in L.A.  I bought a record of traditional Turkish Folk songs and a year or so later we were booked to play in Istanbul, it was like a good omen. Then when we were in Istanbul, I was really overwhelmed by being able to hear the prayers being sung whilst we were on the motorway, also going to the music shops and playing around on a Saz – influenced the weird guitar sound I went for on Sweet Sunshine and how Joel and I now approach playing guitar! The main inspiration for Otzeki comes from the fusion of our two separate identities, where we clash and where we come together. Recently I’ve been more inspired by gritty industrial sounds, Film Soundtracks, classical composers and religious choral music whereas Joel is more focused specifically on creating the perfect sounding kick drum.

 

2018 Yılında Türkiye’de Mix Festival kapsamında konseriniz gerçekleşti. Sahne performasınız dinleyiciyi oldukça etkiledi. Sahnede sergilediğiniz tavırların dinleyiciye anlatmak istediği hikaye nedir?

 

Dürüst olmak gerekirse, Otzeki canlı bir tren kazası olabilir ve onunla nereye gittiğimizi her zaman bilmiyoruz… Bazen canlı şovumuzun bu yönü sadece garip olabilir ama bu bizim lehimize olur ara sıra! Mix Festival’deki o gece o gecelerden biri olmalı…

 

Mix the festival concert actualized in Turkey, 2018. Your stage performance impressed the audience. What is the story that your attitudes on the stage want to tell the audience?
 
To be honest Otzeki can be a complete train wreck live and we don’t always know where we’re going with it.. sometimes that aspect of our live show can just be plain awkward but it just happens to work out in our favour sometimes! That night at Mix Festival must have been one of those nights…

 

 
Korona sonrası dönemden bir çok sektör gibi, müzik sektörü de oldukça olumsuz etkilendi. Oluşan bu karamsar atmosfer üretim motivasyonunuzu etkiledi mi?
 
Evet. Canlı müzik, bu konuya girmemizin ve yaptığımız sesi yapmamızın nedenidir… Sadece çevrimiçi bir varlık olma yönündeki genel hareket, sadece müzik için değil, genel olarak insanlık için aptalca ve moral bozucu hissettiriyor. Diğer taraftan, gruptan ayrı olarak gelişmek için ikimize de çok daha fazla zaman kazandırdı.
 

After the corona, like many other sectors, the music industry was also affected negatively. Did this pessimistic atmosphere affect your motivation?
 
Yeah. Live music is the reason we got into this and make the sound we do… the general move towards being only an online entity feels stupid and demoralising, not just for music but for humanity in general. On the flip side it’s also given us both far more time to develop as individuals separately from the band which has been life changing.

 
İlerleyen zamanlarda grubu genişletmeyi düşünüyor musunuz? Sahne performansı sırasında iki kişi olmanın avantaj ve dezavantajları neler oluyor?
 

Otzeki’yi genişletmekten çok ilham almaya devam etmek için hem solo çalışmalara hem de yan projelere ilgi duyuyoruz. (Birbirimizden oldukça uzakta yaşadığımız için). Birkaç kişiyi denedik ancak bu yarattığımız şeyin dinamiklerini değiştirdi. bundan dolayı ikimizin de sesinde sismik bir kayma oluncaya kadar gerçekleşmesi olası görünmüyor. Neyse ki Beni Giles ile geçmişte kendimizin sınırlarının ötesini görmemize yardımcı olan güçlü bir yazma ve üretme ilişkimiz var.

Elektro-yönelimli bir ikili ve ön prodüksiyona güvenme eğiliminde olduğumuz için hayatı acı verici bir şekilde sınırlayabiliriz ancak bu aynı zamanda yaptığımız müzik için de bir gerekliliktir. Bize, bir robot klonu ile hayatta kalan son insan, çölde bir somun ekmek için yapılan yumruk kavgası gibi ikili bir kişilik kazandırdı.

 

Do you plan to expand the group in the future? What are the advantages and disadvantages of being two people during a stage performance?
 
Since lockdown, we’ve both been more interested in solo work and side projects to stay inspired than expanding Otzeki. (Since we live pretty far apart from each other). We’ve trialed a few people but it changes the dynamics of what we’ve already created so it seems unlikely to happen until we’re both up for a seismic shift in our sound. Thankfully we have a strong writing and producing relationship with Beni Giles, which has helped us to see beyond the limits of just ourselves in the past.
 
Being the kind of electro orientated duo we are can be painfully limiting live, as we tend to have to rely on preproduction but it’s also a necessity to the music we make. It’s given us a dual personality, like a fist fight between a robot clone and the last human being alive, over a loaf of bread in the desert.

 

 

Şarkı sözleriniz çarpıcı ve kurgusal anlatım yönü oldukça güçlü bir şekilde çıkıyor karşımıza. Yakın tarihlerde yayınlanan single çalışmanız “Sweet Sunshine” da bu konuda tıpkı True Love’da olduğu gibi etkileyici bir anlatıma sahip. Bu sözleri yazarken etkilendiğiniz durumlar ya da ilham kaynaklarınız neler oluyor?

 

Sanırım Sweet Sunshine transandantal seksten ilham aldı ve True Love özellikle kötü bir K deliğinden çıktıktan birkaç gün sonra yazıldı … (belki artık o kadar da etkileyici değil).
 

Your lyrics are striking and the fictional narrative aspect is quite strong. “Sweet Sunshine” your recently released single, has an impressive expression on this subject, just like True Love. What are the situations or sources of inspiration you are affected by while writing these words?
 
Well I guess Sweet Sunshine was inspired by transcendental sex and True Love was written a few days after emerging from in a particularly bad K hole… (perhaps not so impressive anymore).

 

Pandemi koşullarından dolayı konserler ve festivaller sürekli iptal ediliyor. Dijital konserleri bu konuda nasıl değerlendiriyorsunuz? Önümüzdeki süreçte sizi dijital konserler aracılığıyla dinleme fırsatımız olur mu ?
 
Durumumuz ve yaptığımız müzik tarzı için, odada canlı bir izleyicinin adrenalinini bizimle yaşamadan performans sergilemek gerçekten acı çekiyor. Yakında bir performans müzik videosu yayınlayacağız ancak canlı enerjisi olmasına rağmen, önceden kaydedilmiş ses kullanmak zorunda kaldık. Büyük bir bütçeniz yoksa, bir ses ekibi, bir grup canlı kamera ve kameralar arasında geçiş yapacak bir yönetmen istihdam etmiyorsanız … tüm ‘canlı yayın’ deneyimini izlemek biraz tuhaftır… Aksi takdirde, insanlar çapraz kesmeyi keşfetmeden önceki erken sinema gibi. Umarım yakın zamanda bizim için işe yarayan bir yol bulabiliriz!
 

Concerts and festivals are constantly being canceled due to pandemic conditions. How do you evaluate digital concerts in this regard? Will we have the opportunity to listen to you through digital concerts in the upcoming period?
 
For our situation and the style of music we make, we really suffer from not having the adrenaline of a live audience in the room with us and being able to play out of a proper sound system. We’re releasing a performance music video soon but although it has a live energy, we had to use pre-recorded audio so there’s also a flatness to the experience. Unless you’ve got a large budget, to employ a sound crew, a bunch of live cameras, a director to switch between the cameras in the moment.. the whole ‘live stream’ experience is just a bit awkward to watch… even then there are no guarantees. Otherwise it’s like early cinema before people discovered crosscutting. Hopefully we can find a way of doing it that works for us soon anyway!

Bu içerik size ne hissettirdi?
ehehe
0
ilginç
0
kalp <3
0
karasızım
0
olamaz!
0
üzücü
0